WAŻNE
Podsumowanie roku w Muzeum Lubelskim (Styczeń 17, 2018 9:26 am)
Nagroda dla stowarzyszenia ze Świdnika (Styczeń 16, 2018 3:48 pm)
Premiera filmu o Leśmianie (Styczeń 15, 2018 10:15 am)
Nowy Pomnik Nieznanego Żołnierza w Lublinie (Styczeń 15, 2018 9:55 am)

Dwurnik w Zamościu

29 sierpnia 2017
135 Wyświetleń

Edward Dwurnik – wybitny polski malarz i grafik, jedna z najbardziej rozpoznawalnych osobowości polskiej sztuki współczesnej. Jedyny polski artysta, któremu udało się odnieść międzynarodowy sukces przed transformacją (m.in. udział w „documenta 7” w Kassel w 1982 roku). Także – jedyny artysta, który  stał się popularny we wszystkich środowiskach konsumentów sztuki. Niepokorny i prowokacyjny, zmienny i nieprzewidywalny, pełen diabelskiego poczucia humoru, do dziś budzi skrajne reakcje i poruszenie, także wśród twórców najmłodszego pokolenia.   Najnowsza wystawa otwarta w  BWA Galeria Zamojska poświęcona jest  twórczości tego niezwykłego artysty.

Urodził się w 1943 roku w Radzyminie. Mieszka i pracuje w Warszawie.  W latach 1963-70 studiował malarstwo, grafikę i rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1965 roku, zainspirowany wystawą prac Nikifora, stworzył pracę (Rysunek nr 1), od której datuje swoją twórczość. Rozpoczął niezależny od toku studiów cykl rysunków i akwarel, a od 1966 obrazów olejnych „Podróże autostopem” – charakterystyczne widoki miast z lotu ptaka, (kontynuowany do dziś). Od 1970 roku powstaje kilkanaście innych cykli malarskich, między innymi w latach 1972 -1978  „Sportowcy” – jedna z najwyżej cenionych obecnie serii malarskich Dwurnika, ukazująca na poły karykaturalnie, na poły komiksowo bohaterów zwykłej PRL-owskiej codzienności. Wśród kolejnych cykli obrazów powstają dwie serie poświęcone tragicznym losom ludzi uwikłanych w historię: w „Drodze na Wschód” (1989-1991), Dwurnik upamiętnia ofiary stalinizmu, a w „Od Grudnia do Czerwca” (1990-1994) ofiary stanu wojennego w Polsce. W twórczości Dwurnika można także znaleźć obrazy niezaangażowane, np. cykl „Błękitne”(lata 90-te),  to pozbawione horyzontu, bliskie abstrakcji pejzaże morskie, a „Dwudziesty piąty” barwne abstrakcje w technice action painting. Inne serie to min. „Portret” (od lat 70-tych), „Robotnicy” (lata 80-te), „Niech żyje wojna!” (1991-1993), „Niebieskie miasta” (od 1993), „Diagonalne” (od 1996), „Wyliczanka” (od 1996).

Poza malarstwem Dwurnik uprawia grafikę i rysunek (zarówno autonomiczne serie jak i ilustracje). W ciągu półwiecza wykonał blisko 5 000 obrazów,  14 000 prac na papierze i  3 500 grafik. Lubi projektować monumentalne kompozycje malarskie w przestrzeni publicznej. Stworzył rysunki i gwasze do filmów animowanych „Wawrzyniak, 360 stopni” (2007 r.) ,oraz „Oaza” (2009 r.) w reżyserii Andrzeja Barańskiego. Powstało kilka filmów dokumentalnych o twórczości artysty, m.in.: „Owoce Ziemi” (1977 r.), „Portret z natury” (1984 r.)  i „Polska Nike” (1978 r.) w reżyserii Andrzeja Szczygła oraz  „Podróże Edwarda Dwurnika” (1995 r.) Grażyny Banaszkiewicz.  W 2011 roku ukazał się album ze wszystkimi reprodukcjami cyklu „Sportowcy” .

Twórczość Edwarda Dwurnika  towarzyszy nam od kilkudziesięciu lat, stanowiąc swoistą ,  niepowtarzalną, artystycznie ujętą kronikę życia, obyczaju, materialnego i duchowego zapisu  naszej kultury.

Prace prezentowane na wystawie w Zamościu, pochodzą z kolekcji prywatnej. Prezentacje obrazów Edwarda Dwurnika można oglądać do 10 września 2017.

Foto Janusz Zimon

 

Zostaw komentarz